Μαρία Ε ΞηρούΨυχολόγος (BSc -MSc) - Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια

Πολλές φορές αναρωτιόμαστε αν αυτά που μας συμβαίνουν είναι «φυσιολογικά» ή όχι.

Αν οι δυσκολίες μας με την οικογένεια μας, τους φίλους μας και στην εργασία μας είναι κάτι που χρειάζεται να το λύσουμε μόνοι μας χωρίς να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό;

Αν δεν τα καταφέρουμε μόνοι μας αναρωτιόμαστε αν είμαστε ικανοί. Άλλες φορές πάλι απευθυνόμαστε στους φίλους που μας γνωρίζουν καλά και θέλουν το καλό μας. Σίγουρα στην αρχή κάποιου είδους βοήθεια θα την έχουμε όμως δεν θα έχουμε ανακαλύψει την αιτία του, ώστε να έχουμε την δυνατότητα να το επεξεργαστούμε και να προχωρήσουμε. Οι φίλοι και η οικογένεια είναι άτομα που είναι συναισθηματικά συνδεδεμένα μαζί μας δεν έχουν την ικανότητα να δουν τα πράγματα με «αντικειμενικό» πρίσμα. Οι συμβουλές τους βασίζονται στα συναισθήματα που έχουν για μας και τις δικές τους προσωπικές εμπειρίες, πολλές φορές μη γνωρίζοντας πώς να μας ανακουφίσουν προσωρινά, συρρικνώνουν το ζήτημα που μας απασχολεί.

Η εφηβεία θεωρείτε από τις πιο κρίσιμες φάσεις ζωής. Βιολογικές, συναισθηματικές και κοινωνικές αλλαγές πραγματοποιούνται ταυτόχρονα στον/στην έφηβος/η. Όλοι μας την έχουμε περάσει, περισσότερο ή λιγότερο έντονα, οι πιο πολλοί από εμάς την έχουμε συνδέσει με τα μαθητικά μας χρόνια και την νοσταλγία που νιώθουμε για εκείνα τα «ανέμελα» χρόνια. Στην πραγματικότητα, είναι μια ηλικία που συχνά ωραιοποιείται από μας τους μεγάλους και ξεχνάμε αυτά που πιθανά να μας ταλαιπώρησαν.

Τομείς δράσης

• Υγεία, ασθένεια και ποιότητα ζωής. Μοντέλα και προσεγγίσεις
• Ψυχολογία ασθενών με χρόνιες και απειλητικές για τη ζωή παθήσεις (π.χ. διαβήτης, νεφρική ανεπάρκεια, καρδιαγγειακές παθήσεις, καρκίνος, αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, AIDS, άσθμα κλπ)
• Πρόληψη και προαγωγή της υγείας
• Αλληλεπίδραση βιολογικών και ψυχοκοινωνικών παραγόντων
• Γνωσιακές και συναισθηματικές διεργασίες σχετικά με την υγεία και την ασθένεια.Επικοινωνία στο νοσοκομειακό πλαίσιο

Αναφέρεται σε μεθόδους παρέμβασης με ψυχολογικά μέσα, που στόχο έχουν την εξάλειψη υπαρχόντων συμπτωμάτων, στη βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων και στην ποιότητα ζωής του ατόμου που αναζήτα υποστήριξη. Ο θεραπευτής έχει ως στόχο την δημιουργία επαγγελματικής σχέσης με τον θεραπευόμενο ώστε να εξαλειφτούν τα συμπτώματα, την ανάπτυξη θετικής συμπεριφοράς και εξέλιξης της προσωπικότητας του ατόμου, μετατροπή δυσλειτουργικών διαδικασιών της συμπεριφοράς. Η Ψυχοθεραπεία ως βασικό στόχο έχει την προώθηση της ποιότητας ζωής του ατόμου και την βελτίωση του τρόπου ζωής σύμφωνα με τις αξίες του θεραπευομενου με σεβασμό στην διαφορετικότητα του κάθε ατόμου.

Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με του πολλαπλούς ρόλους που έχουμε σύμφωνα με τις σχέσεις που μας περικλείουν. Καλούμαστε να ανταποκριθούμε ως σύντροφοι, γονείς, εργαζόμενοι, παιδιά, συνάδελφοι, φίλοι, ... Έτσι λοιπόν τα προβλήματα προσαρμογής που αντιμετωπίζουμε ως άτομα μπορεί να αναφέρονται σε : ρόλους, έλεγχος και αποφυγή συγκρούσεων, βία(λεκτική - σωματική), όρια, διαζύγιο, δεύτερος γάμος, διεκδίκηση, επικοινωνία, αξίες, καταμερισμός ευθυνών, μοίρασμα αναγκών, συναισθητική επικοινωνία, χρήση - κατάχρηση αλκοόλ, ουσιών, ψυχιατρικές παθήσεις και την αντιμετώπιση τους.

 Η Ψυχολογία ως επιστήμη μελετά την συμπεριφορά του ατόμου, εξετάζει τον τρόπο που ο καθένας μας αντιλαμβάνεται το περιβάλλον που ζει και ενεργεί μέσα σε αυτό. Η Ψυχολογία όπως και κάθε άλλη επιστήμη είναι χωρισμένη σε διάφορους κλάδους οι οποίοι μελετούν την συμπεριφορά του ανθρώπου συνδυάζοντας θεωρίες και μεθοδολογία. Βασικοί κλάδοι της ψυχολογίας είναι η πειραματική, εξελικτική, κοινωνική, εργασιακή, υγείας, κλινική, αθλητική, εγκληματολογική, σχολική, γνωστική, βιολογική. Μέσα από τους ποικίλους κλάδους της Ψυχολογίας έχουμε την δυνατότητα να αξιολογήσουμε και να ερμηνεύσουμε την συμπεριφορά μας και τα βιώματα μας, ώστε να γνωρίσουμε τον τρόπο που αντιδρούμε, να ανιχνεύσουμε τις αιτίες της συμπεριφορά μας και με τις κατάλληλες παρεμβάσεις να μάθουμε να ζούμε καλύτερα με τον εαυτό και το περιβάλλον μας.